Ο ΠΑΟΚ κέρδισε τον Πανθρακικό, όχι γιατί έπαιξε καμιά σοβαρή μπάλα, αλλά επειδή οι «χαμάληδες» κάλυψαν την κακή ημέρα των παικτών που συνήθως κάνουν τη διαφορά.

Ο εκπληκτικός Σορλέν, ο σοβαρός Λίνο, ο εξαιρετικός διεθνής πλέον Μαλεζάς και στο δεύτερο ημίχρονο ο καλύπτω τρύπες παντού Βίκτορ Βιτόλο, ήταν αυτοί που έδωσαν τον δικαίωμα στον ΠΑΟΚ να ξυπνήσει άλλη μία Κυριακή πρώτος. Το να περιμένω βέβαια γκέλα του Παναθηναϊκού με τον Κομπότη, το βρίσκω αστείο, όχι τόσο ώστε να περιμένω στραβοπάτημα του Ολυμπιακού στο Καυτανζόγλειο αν και πολλά ακούγονται. Η ΑΕΚ έχασε στο Αλκαζάρ και αυτό αν το αναλύσουμε λίγο, μπορεί να αποδειχτεί πολύ ευνοϊκό για εμάς, αν ντουμπλάρει της νίκες της η ΑΕΛ στον αμέσως επόμενο αγώνα της με τον Εργοτέλη πάλι εντός έδρας. Θα πάμε στη Λάρισα και θα πετύχουμε μία ομάδα αδιάφορη βαθμολογικά και αυτό θα είναι μεγάλο συν για την επόμενη εκτός έδρας αναμέτρηση. Αλλά μέχρι να φτάσουμε στο Αλκαζάρ, έχουμε την παρουσία του ΠΑΟΚ στο Βικελίδης.

Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν πρέπει να αλλάξουμε φιλοσοφία στους αγώνες, παρότι θα γίνει προσπάθεια να ανέβουν οι τόνοι από την απέναντι πλευρά. Αυτό που πρέπει να δώσουμε βάση, είναι η ανοχή των διαιτητών στη κλωτσιά και το πώς θα κινηθεί αυτός που θα οριστεί στον πειθαρχικό έλεγχο. Αφορμή για αυτή τη προσέγγιση, παίρνω από δύο γεγονότα. Πρώτον, τον περυσινό αγώνα των δύο ομάδων για το κύπελλο στο Βικελίδης, εκεί όπου φάνηκε μία διάθεση προστασίας τους από τον διαιτητή και δεύτερον από τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι αντίπαλοι παίκτες του ΠΑΟΚ. Πάλι σήμερα, ο Ρομπέρ έδωσε αγκωνιά στα μούτρα του Σνάουτσνερ, ο Λόπεζ καρατιά στην ευαίσθητη περιοχή του Βιτόλο και ο Μπέλεκ κλότσησε τη μπάλα πάνω στον Κοντρέρας επιδεικτικά, χωρίς να δεχτεί κανένας κάρτα από τον Λαμπρόπουλο. Και δεν αναφέρομαι απαραιτήτως σε κόκκινη, αλλά έστω και σε μία κίτρινη. Είχαν προηγηθεί στη Ξάνθη, το τάκλιν του Μαρσελίνιο με τα δύο πόδια στον Βιτόλο και αμέσως μετά, η αγκωνιά στο πρόσωπο του Ισπανού χαφ του ΠΑΟΚ. Αυτή τη φορά, στην αγκωνιά, έδειξε κίτρινη. Μπορώ να γράφω αρκετές ώρες, αλλά επί τις ουσίας, ο ΠΑΟΚ έπαιξε μόλις μία φορά με παίκτη παραπάνω σε ολόκληρη τη σεζόν και θα τεθεί αντιμέτωπος με μία ομάδα που έχει 12 αποβολές υπέρ της. Υπάρχει μία διαφορά νομίζω.

Αγωνιστικά, ο αγώνας θα είναι μία μάχη πραγματική. Οι παίκτες που θα αντέξουν την πίεση και θα έχουν πιο καθαρό μυαλό, θα είναι και οι νικητές. Ο Άρης δεν έχει πρόβλημα να πάει για δύο αποτελέσματα, αλλά ο ΠΑΟΚ θέλει ένα και αυτό είναι η νίκη. Αν περάσει από το Βικελίδης, θα βρει τρόπο να κερδίσει μία ΑΕΚ που για ακόμη μία φορά έδειξε πόσο σκορποχώρι είναι υπό την καθοδήγηση του Μπάγεβιτς, τον οποίο και έχει ξεπεράσει εδώ και αρκετά χρόνια το ίδιο το ποδόσφαιρο.

  Το άρθρο είναι του Στ. Κόλκα από το www.gazetta.gr